Esat DEMİR

Açık Parmak 1 – Teknoloji ve Küreselleşme 2

Geçen haftaki yazımda “küreselleşme ve Teknoloji”ye kendi çapımda küçükte olsa değinmiştim. Atıfta bulunacak güncel yazı bulamadığımdan kendi kendime atıfta bulunmaya karar verdim (:

Geçen hafta şöyle bir cümle kurmuştum. “Evet, küresel dünyaya ayak uydurmamızı teknoloji sağlıyor ya da teknoloji globalizm’in elindeki bir maşa gibi bizi kıvama getiriyor, yavaş yavaş ağır ateşte.” Burada  neyin kıvamına getirdiğimizden bahsetmemiştim. Aslına bakılırsa cevabı çok basit. Ancak en sade ve akılda kalıcı şekilde Cipolla, Dünya Nüfusunun İktisadi Tarihi adlı kitabında bahsetmiş;  İsteklerimizi ihtiyaç haline getirmemiz! Kitabın 2. bölümünün ilk paragrafını aynen geçiriyorum. İlk ve son cümlesine dikkat.

“İnsan bazı “istek”lerine “ihtiyaç” gözüyle bakar. Yeme ve içme insanın vazgeçemeyeceği fizyolojik ihtiyaçlarıdır. Giyinme ve ısınma gibi aynı derece vazgeçilmez görünen ihtiyaçları da vardır. Nihayet, daha yüksek düzeyde, okumak, müzik dinlemek, seyahat etmek gibi istekleri de mevcuttur. İnsanın isteklerinin sonu yoktur, ama bir başlangıcı vardır. Bu başlangıç, hayatı sürdürmeye yetecek asgari beslenme düzeyidir.“

Sanırım her geçen gün gelişen, yenilikler doğuran teknoloji tam da biz insanoğlunun aradığı şey. İşin enteresan tarafı teknolojiden git gide korkmamıza rağmen bağımlılığımızda bir o kadar artıyor. Belkide 1000 yıl sonra bizlerden ” Teknolojiden korkan buna paralel olarak tapan ve bağımlı olan insanlar” olarak bahsedicekler.

Açık Parmak 2 – Ubuntu 9.10  Güzellikler ve Sıkıntılar

Bilgisayarımda 4 dağıtım kurulu; Ubuntu, Linux Mint, Pardus ve Sabayon. Dün bunların arasına 2. bir Ubuntu daha geldi. Linux serüverine başladım başlayalı dağıtımların beta sürümlerini kullanmayı alışkanlık haline getirdim. Ancak 9.10′u bir türlü deneme şansım olmamıştı ( Bunda yeni dağıtımları deneme işine verdiğim hız da etkili ) 8.10′un bana hiç bir şekilde sorun çıkarmaması, oldukça kararlı çalışması vs. onu bir türlü bırakamama sebep oldu. Hatta onun ergonomisine o kadar alışmışımki 9.04′ü sadece ve sadece 1 ya da 2 saat kullandım. Yeri belliydi ve bir daha kullanılmamak üzere .iso cd’si çantanın derinliklerine yollandı. 9.04′deki bu sevimsiz maceradan sonra 9.10′u kurarken aklımda sürekli “ama”lar gezindi durdu. Sonuç mu? Bence bu olmuş. Öncelikle belirtmek gerekirki Ubuntu’nun amaçlarından birisi “son kullanıcıyı tavlamak” . Nedir son kullanıcıyı tavlamak? Günlük sıradan işlerin en kolay yoldan, en sorunsuz şekilde yapılması. 9.10′u güzel yapan küçük işler nedir?

Linux işletim sistemlerini kullanmaya başlayalı sürekli çevremdekilere aşılamaya çalıştım. Önceleri o kadar ısrarcı davranıyordumki kurmaya meyilli insanları bile “lanet olsun kurmuyorum” diyecek kıvama getiriyordum. Yine de başarılı olduğumu söyleye bilirim. Çok insanı Ubuntu, Pardus, Mandriva ve Mint gibi dağıtımlarla tanıştırdım. Çoğunlukla benim de kullanmamın etkisiyle Ubuntu’yu tercih ettiler. Bunları neden söylüyorum. Genel sıkıntılardan birisi Gparted kullanmak zorunluluğuydu. Basit bir işlem olan Usb bellekleri biçimlendirme işini Windows’da sağ tıkla > biçimlendir olarak bilen son kullanıcı için her biçimlendirme de Gparted’ı açmak oldukça anlamsız. İşte bu sıkıntıyı 9.10′la birlikte Ubuntu gidermiş. Sağ tılla > Biçimlendir! Oldukça da başarılı olmuş. Firefox tam anlamıyla muazzam çalışıyor. Kronikleşmiş sorunu olan sayfaları kaydırırken saçmala olayına 2 günlük kullanımımda hiç raslamadım.

Bahsedeceğim 2. güzellik ise PyRoon. Windows kullanırken çok önceleri kullanmıştım ( Ya da kullandığım programı PyRoon sanıyorum ). Oldukça hoşuma gitmişti. 9.10′la beraber depolara girmiş. Küçük bir tanıtımını/incelemesini pazartesi ya da salı günü teknovole de bulabilirsiniz.

9.10′da yaşadığım en büyük sıkıntı ise şifre pencesinde satırın şeçili olmaması. Evet böyle yazınca ben de anlamadım (: Örneğin; Synaptik’i açtığınızda ya da root olmanız gerektiğinde şifre paneli karşınıza çıkar. Şifreyi yazdığınız satır eskiden seçili olurdu. Hiç bir şeyle uğraşmadan şifrenizi yazar, onaylardınız. 9.10 da benim gördüğüm kadarıyla işler böyle yürümüyor. İllaki satıra farenizle gelip bır tık yapmanız, olmadı Tap tuşuyla geçmeniz gerek.

Not ve Özür: Geçen hafta ” Küreselleşme ve Linux” üzerine yazacağımı söylemiştim. Bu haftalık olmadı. Ayrıca özel işlerim sıkıntısındann dolayı Teknovole’ye vakit ayıramadım. Dolayısıyle köşe biraz kısa kaldı.

Bol Linux dolu günler . . .